duszy mojej ciemno więc jak tu się nie bać
serce zdradliwe nie słucha już wcale
oczy moje widzą ale widzą mało
tyle tylko ile zagarnąć są zdatne
bez krwi ręce z zimna kostniejące palce
drętwy chód i sztywne kolana pogardą
oczy moje widzą ale widzą mało
serce zdradliwe nie słucha już wcale
w tej podróży jestem lecz nie ścignę czasu
drętwy chód i sztywne kolana pogardą
choćby płaszcz i dopiąć na ostatni guzik
chłód przenika ciało staje krew na oślep
duszy mojej ciemno więc jak tu się nie bać
kiedy w tej podróży wiem nie ścignę czasu
bez krwi ręce z zimna kostniejące palce
nie ogrzeje duszy w sztywnych choćby jasne
na koniec pozbiera ze ścian wszystkie cienie
i z okien uderzy ciężarem na plecy
oczy moje widzą ale widzą mało
tyle tylko ile zagarnąć są zdatne
duszy mojej ciemno jak uwierzyć w światło
kiedy słońce daje zawsze raz ostatni
język czasu milczy gardło sznur zaciska
słowa echem stoją nieme usta krzykiem
.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
...............dlaczego taki smutny?
report
bo tak
report
też tak miewam. Nie lubię tych swoich stanów. Trzymaj się :)
report
chocho, rewolucyjnie u Ciebie, ale tak jak lubię
report
pomarudziłam se, Witkacy:(
report
i bardzo dobrze..
report
Gabrysiu przytulam Ciebie mocno:)Smutne:)
report
An, stokrotko
report
bardzo pesymistyczny opis pesymizmu:) te powtorki bardzo dobrze oddaja nastroj:))
report
dużo żółci w żółci, Bazyliszku?
report
Mi nie za bardzo wypada ale stoję murem przy An - pocieszam nieudolnie bo masz doła jak rów oceaniczny... I chyba niepotrzebnie bo życie nadal ma mnóstwo plusów i radosnych niespodzianek... Dodany kciuk oznacza ten mój zaciśniety za zmianę nastroju. Chociaż sam takie miewam - nie zaprzeczę...
report
jeszcze Ty mnie dobij, Leszku!!!
report
Gabrysiu - ależ właśnie wręcz odwrotnie - ja chcę cię odbić a nie dobijać! Potrafisz pisać tak radośnie i niekonwencjonalnie, że żal każdej straconej chwili na smętasy przeróżniste. Wiem, że nie ma na nie siły i nadchodzą niespodziewanie i trudno się przed nimi bronić ale w kupie zawsze raźniej a jak widzisz nie jesteś sama... I to właśnie miałem na myśli... Wiersz sam w sobie jest piękny i odczuwam go osobiście bo też tak mam czasem ale... Uśmiech - będzie ok!!!
report
Piękny wiersz nie może emanowac smutkiem. Dla mnie prawdziwe dzieło sztuki jest zawsze źródłem optymizmu. A to jest bardzo piękny wiersz. Cieszę się, że jest ktoś, kto pisze piękne wiersze.
report
To są prawdziwe słowa pocieszenia, Wando - lubię pisać, że Niebieska, więc Wando Niebieska.
report
pięknie Gabrysiu, pozdrawiam ciepło.
report
dziękuję, state...
report
Czasami spektakl zwany życiem zaciemnia obraz i na scenie zapada zmrok czekając na nową scenografię... " na koniec pozbiera ze ścian wszystkie cienie "....może...;-)))
report
widz ma łatwiej - po prostu czeka na ciąg dalszy
report