Urodziny - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

24 january 2012

gabrysia cabaj

mówię wam jest nie do śmiechu
normalnie przechlapane
dzieci się starzeją mają już trochę siwych włosów
pierwszą koronkę na zębie blizny pooperacyjne
które obnoszą jak wojenne trofea
jakiś dziwny przymus wychowywania rodziców
którzy oczywiście nie wiedzą czego chcą
nic nie robią w kierunku przyszłości

sami sobie szkodzą tym paleniem bo gdyby pomyśleli
to by rzucili
i niech później nie narzekają
bo życie to harówa od rana do nocy
pieniążki nikomu z nieba nie spadną
a tu tylko komputerek i zasrane wierszyki
papierosek i kawka
czy wy wogóle wiecie jak wyglądają prawdziwi
ludzie?
gówno wiecie!

a ja nie będę jeździł po szpitalach żeby wymieniać
wam pampersy
o nie!
trzeba było o tym pomyśleć wcześniej
ale do was nic nie dociera
i nie myśl że jak masz dzisiaj urodziny to ja
będę siedział cicho
radzę ci
zastanów się nad sobą póki jeszcze czas

synku
niebo się chmurzy
zasłonię cię od burzy

.

24 january 2012 at 10:26

jestem! dobrości miłości snu i krzepy, kogoś wiecznie obok i z daleka, wszystkiego Ci nażyczę co chcesz czego Ci trzeba, a wiersz piękny Gabrysiu! sto lat!

24 january 2012 at 10:27

:))))))))))D dziękuję, Marzenko!!!!!!!!!!!!! serce ty moje, gwiazdeczko, kochana******

24 january 2012 at 10:33

dziękuję że masz gdzieś tam miejsce dla mnie, to bardzo dużo dla mnie znaczy :*

24 january 2012 at 11:01

jesteś taka prawdziwa, Marzenko, że nie sposób Ciebie nie tulić do serca...

24 january 2012 at 10:32

poruszył jak musiał, smutek to tylko jednak strona medalu; dobry wiersz

24 january 2012 at 11:07

pisanie to kreacja, Konradzie, szycie z dostępnych kawałków materiału, a gdy porusza, czy daje do myślenia, czy zatrzymuje na chwilę czyjś wzrok - wtedy ma sens...

24 january 2012 at 11:17

gorzko, gorzko bez happy endu, ale od czego wirtual i spotkanie na Trumlu? Oczywiście ja jak to ja najbardziej sobie upodobałam pierwszą zwrotkę, bo obyło się bez dosadności. Po prostu nie wyobrażam sobie żeby syn mógł tak bez szacunku do macierzy. A że próbują wychowywać rodziców to racja.

24 january 2012 at 11:20

matki, to są Boskie, Barbaro, a synowie - chodzące anioły? ale za to ładny komentarz dałaś - dziękuję że czytasz:)

24 january 2012 at 12:48

nie bierz tego tak na serio, po prostu chciałoby się, aby byli no nie zupełnie aniołami, ale chociaż obdarzeni pamięcią, odważny wiersz

24 january 2012 at 11:19

ależ poruszasz swoim wierszem, wszystko w nim super skomponowałaś i tytuł i treść tak realistyczną, że aż boli i pointa też bolesna, pięknie Gabrysiu:))

24 january 2012 at 11:23

dziękuję, budlejo - bardzo dziękuję za słowa uznania dla tekstu..nie wiem, co więcej powiedzieć - miłego dnia:)

24 january 2012 at 11:45

najlepszego !!! jakie to cudownie prawdziwe, pozdrawiam serdecznie całą Rodzinę :)))

24 january 2012 at 12:23

dziękuję, mileno - wczoraj syn, dzisiaj zięć i ja...na pięciu mieszkańców, aż trzy wodniki:))

24 january 2012 at 12:12

ha! już to gdzieś słyszałam...;)

24 january 2012 at 12:26

ezo! :))

24 january 2012 at 12:30

poważnie mówię! autopsja Gabrysiu, autopsja ;)

24 january 2012 at 12:31

czasy, ezo, takie czasy....hmm...

24 january 2012 at 13:18

Wszystkiego najlepszego, Gabrysiu. :) Też jestem wychowywana, ale dzielnie opieram się wszelkiej indoktrynacji. :))) Buziaki urodzinowe. :)

24 january 2012 at 17:30

z całego serca dziękuję, Miladoro;)*

Wanda Szczypiorska

24 january 2012 at 14:10

Gabrysiu, rzadko zagladasz na fejsbuk. Tam Cię dopadli dzisiaj z życzeniami. Ja też i to nie sama.

24 january 2012 at 17:35

tak nieczęsto mam dostęp do komputera, Wando, ale już nadrobiłam i podziękowałam jak tylko umiałam najlepiej...***

24 january 2012 at 17:33

zobacz Gabrysiu, jedni mogą a nie chcą inni by chcieli ale już nie mogą i gdzie tu sprawiedliwość? Tobie 100 lat i więcej, buziaki:))) PS:zakończenie typowo matczyne:))

24 january 2012 at 17:37

Bazyliszku! smoku! dziękuję:)*****

24 january 2012 at 17:57

i ja dołączam się do życzeń Gabrysiu:))

25 january 2012 at 09:23

:)*

Leszek Lisiecki

24 january 2012 at 21:17

Korzystając z przerwy w pracy specjalnie się zalogowałem, żeby złożyć Ci życzenia urodzinowe - wszystkiego co najlepsze Gabrysiu i wierzę, że znajdziesz zrozumienie u wszystkich a to co dajesz innym swoimi myślami, pisaniem, przekazami malowanymi słowami - pozostanie w nas na zawsze. I zawsze bądź z nami a my z Tobą pozostaniemy... Uśmiechów słonecznych promienie w pochmurne myśli wpleciemy nie tylko słowem :))

24 january 2012 at 22:41

szczescia i milosci:*

25 january 2012 at 09:25

oj, Leszku - jeszcze mi się w głowie przewróci od tych ciepłych słów :)))

25 january 2012 at 09:26

dziękuję Krysiu*

25 january 2012 at 10:18

Jestem odległy od doświadczeń zobrazowanych w wierszu... ale po przeczytaniu, spojrzeniu z innej strony... w moim wieku bardzo refleksyjne :) dziękuję Gabrysiu za ten wiersz ! Pozdrawiam i przesyłam spóźnione życzenia... Spełnienia marzeń ! :)

25 january 2012 at 17:56

dziękuję za kilka słów pod tekstem, Al...a za życzenia szczególnie;)