15 may 2011

poetry

Slawrys
Slawrys

mur

budujesz mur między nami
twierdząc, każda cegła
to jedna chwila
 
w spoiwo wtykasz korzenie
chwastów jako tradycje
powoli drążą, rozsadzają
każdą myśl tęskną
 
tylko cienie przeszłości
mówią niewyraźnie
zostanie ruina
 
mur runie, ale nie dla nas
serc zryw, to nie wolność
to rumowisko uczuć
a pod nimi zasypane
                        marzenia

P
15 may 2011 at 11:56

coś pozostawia po przeczytaniu, a to najważniejsze, by był ślad.

report

Slawrys
15 may 2011 at 15:27

mam nadzieję, że to nie - ślad - ''obcej cywilizacji'' :) miło mi jeśli odbiór czytelnika jest pozytywny

report

An - Anna Awsiukiewicz
16 may 2011 at 20:00

Piękny wiersz Sławku--gratuluję:)

report

Slawrys
17 may 2011 at 07:16

dzięki Anno

report

Jan Łukaszewski
16 may 2011 at 20:01

tylko kto je teraz odkopie??

report

Slawrys
17 may 2011 at 07:19

z tego co się orientuje w pewnych tradycjach, ma być zrujnowane, ale napewno nie odkopane. No chyba że ten wiersz jest archeologiczną pozostałością po uczuciu zagrzebanym w tym rumowisku tradycji

report

Darek i Mania
16 may 2011 at 20:13

podoba sie :)

report

Slawrys
17 may 2011 at 07:20

miło mi

report

Szel
16 may 2011 at 20:46

podoba mi sie twoj wiersz Stawrys:)) ale powtorki muru jest zbyt duzo!!lacznie z tytulem sa trzy!!

report

Slawrys
17 may 2011 at 07:31

masz racje szel, gwoli mojej opcji,''mur'' w wierszu jest rozrzucony - na początku i na końcu wiersza.....z tytułem napewno nienajlepsze rozwiązanie kolejne użycie tego słowa.....ale nie miałem lepszego pomysłu....

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register