brzeg - Slawrys - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Slawrys
	ALL WORKS Poetry (204) Prose (83) Diary (336) Photography (1) Graphics (64) Postcards (13) About me Friends (37)

22 february 2011

Slawrys

w majestacie Twoim
rozbijają się moje myśli
jak fale morskie
o skalny brzeg

za każdym atakiem zwątpienia
sięgasz po stare chwyty
spójrz trwam, burze
sztormy przeminą

jak w krainie łagodności
ujarzmiony żywioł
obmywa stopy skał
lecz to nie cisza

ten szum jak szept

wciąż kocham w pamięci
chwile gdy po stromych
stokach kaleczyłem myśli
i zawsze to jest wiara

22 february 2011 at 12:32

pieknie morsko i szumiaco:) o jakich stokach myslisz Slawrys?

22 february 2011 at 12:43

w naszym życiu przytrafia nam się bardzo wiele ''skalnych stoków'' na których czasem się nam coś przytrafia w moim przypadku akurat myślałem o wierze ale może to być analogią i do innych elementów życia codziennego ........

22 february 2011 at 12:51

w bardzo nowatorski sposob ujales wiare w boga ! a ja tu widzialam majestat ziemi :)

22 february 2011 at 13:03

a to nie to samo! :)).........Bóg jest wszedzie tylko czasem nie w tym co tworzy czlowiek:))

22 february 2011 at 13:13

jednak licze na czlowieka! wlasnie w tej chwili kolega lezy na stole operacyjnym, bardzo sie niepokoje:( to czterogodzinna operacja wszczepiania bypasow ...czy ten lekarz nie jest w tej chwili bogiem?

22 february 2011 at 13:32

jest narzędziem::)) boga, pomyśl dobrze..... lekarz nie jest dawcą życia i śmierci....choć ostatnimi laty bardzo sobie przypisują boskość i bezkarność.....ale są i w ich życiu chwile że przypomną sobie kto jest a kto nie jest wart boskości, ach ta choroba ilu już w historii było cesarze królowie dyktatorzy teraz lekarze, czasem nie rozumie tego małpiego pędu do bycia bogiem przecież to strasznie odpowiedzialne zadanie:))

22 february 2011 at 14:12

kazdy lekarz staje bezradnie przed nieuleczalna choroba... i co moze wtedy powiedziec pacjentowi oprocz tego..."nie jestem bogiem" a z tego co wiem dawca zycia jest mama i tata...czlowiek moze dac zycie, moze tez je zabrac.albo uratowac...dosc wszechsrtonne to narzedzie boga:P ale calkowicie zgadzam sie z toba np.co do cesarzy, im oficjalnie przypisywano boskosc, w ten sposob namnozylo sie ludziom tych oltarzy !

25 february 2011 at 19:40

piękny wiersz - na tak Sławku, bardzo na tak - rozmowa w komentarzach ciekawa ... temat - morze nie do wyczerpania :)))

22 february 2011 at 12:48

polecam zdjęcie u Towarzysza z S.C.''stoicki spokój skał'' napisałem to pod wpływem tego widoku

22 february 2011 at 12:57

obejrzalam wszystkie zdiecia Cienia. choc nie do kazdego dalam kom...:) gdybym miala wybierac, to pewnie byloby to"stary czlowiek i morze:

22 february 2011 at 13:04

oba podobne, wiec nie problem

22 february 2011 at 13:08

ale twoj wybor jest chyba lepszy! przynajmniej jesli chodzi o moja interpretacje twojego wiersza...te widoczne warstwy geologiczne,jeszcze bardziej podkreslaja uplyw czasu:)

22 february 2011 at 15:20

W tym wierszu mamy pomieszanie wspaniałości z wersami, ktore zgrzytają. Np w drugiej zwrotce "spójrz trwam burze" - co to znaczy? może miało być przetrwam burzę? W ostatniej zwrotce dwa razy "wciąż" - zbytek łaski. W ostatnim wersie zamiast "i wciąż to" mogłoby być teraz, zawsze. Ale za to słowa "jak w krainie łagodności ujarzmiony żywioł obmywa stopy skał" czy "wciąż kocham w pamięci chwile gdy po stromych stokach kaleczyłem myśli" przenoszą czytelnika w świat cudownej, pełnej romantyzmu poezji. Myślę, że za jakiś czas warto raz jeszcze opracować ten wiersz by stał się w całości doskonały.

22 february 2011 at 15:33

za to Cie cenie,merytorycznie-- ''spójrz trwam burze sztormy przeminą''--- upieram się przy swoim, może dla jasności interpretacji dołożył bym przecinek po ''spójrz trwam'' lub wyrzucił w ogóle ''burze'' jest tu zawarte pewne przekomarzanie z siłami ''wyższymi'' które nam odpowiadają ''spójrz trwam'' więc Twoja sugestia mi totalnie nie pasuje do koncepcji- a drugie masz 100 racji ,muszę to przemyśleć i wypróbować, wielkie dzięki

An - Anna Awsiukiewicz

22 february 2011 at 15:34

"Spójrz trwam burze"--akurat to jest bardzo proste i tu nie chodzi o pogodę, ale o życiowe problemy jak sądzę:)

22 february 2011 at 15:41

dobrze sądzisz :)), wszystko trawa niezależnie od tych problemów od nas tylko zależy czy bardziej chcemy narzucać te burze

22 february 2011 at 22:29

na mojej ścieżce ten wiersz jest jak moja skóra

22 february 2011 at 22:36

tzn....

22 february 2011 at 22:40

przylega?

22 february 2011 at 23:10

interpretacji moze byc wiecej, teraz ok

22 february 2011 at 22:42

tzn że w takim stylu mówię z Bogiem

22 february 2011 at 22:46

a kiedy schodzę z wąskiej ścieżki On sięga własnie po stare chwyty i na starych nutach mi gra i mnie zdobywa na nowo

22 february 2011 at 22:58

tak Natali przylega jak ten tancerz do piosenki którego widzę w wierszu Twym

22 february 2011 at 23:04

więc znamy te same nuty, pozdrawiam sedecznie

22 february 2011 at 23:09

pozdrawiam nutami i śladami boskimi...:)

23 february 2011 at 23:17

Dodanie przecinka w drugiej zwrotce było bardzo korzystne. Co do ostatniej zwrotki, to słowo "trwać" już raz było użyte w tym wierszu a poza tym obowiązuje zasada jedności. Wiersz jest pisany w pierwszej osobie więc tak powinno być od pierwszego do ostatniego wersu. W tej sytuacji ten ostatni wers może lepiej by brzmiał gdybyś napisał po prostu " i zawsze tęsknię".

23 february 2011 at 23:37

jak rozwiązać problem i to słuszny ....hmmm moją koncepcją było właśnie złamanie tej jedności., ten wiersz pisałem trochę z serca a że wyrzuciłem tęsknotę jako balast...więc tak to chciałem przedstawić. Niezależnie od wszystkiego jak byśmy się nie bronili ta tęsknota istnieje, chodźby w tym że można postąpić innaczej, dlatego taka ta ostatnia strofa. Ale że zadałaś problem do rozwiązania to ja stawiam na kompromis i ostani wers proponuje taki; i zawsze to jest, tęsknota

24 february 2011 at 00:12

Zgadzam się z przedmówczynią. Jest OK :)))

24 february 2011 at 00:28

odp. jak dla przedmówczyni....:))

27 february 2011 at 20:34

bardzo fajny. Masz rację myśli błądzą- ja trwam ;)

27 february 2011 at 20:42

dzięki; więc trwaj i nie błądź :)