|
| |
|
ALL WORKS
Poetry (204) Prose (83) Diary (336) Photography (1) Graphics (64)
Postcards (13) About me Friends (37) | |
w promieniach gasnących
ciemności przedsionka
zrywam ostatnie chwile
radości i ciepła wspomnień
wiem, już wiem to było
zgasło jak ostatni promień słońca
w ciemności zaplątany
świtu nie szukam
brzasku radości nie znam!
więc ciemności nie rozpaczam
mam tylko tych kilka promieni
ulotnych chwil...
zatrzymanych-zatrzymanych na zawsze
z zachodem-zachodzącym
uczuciem za horyzont życia
jak przedsionek ciemności może gasnąć skoro jest ciemnością? zrywasz ostatnie chwile skąd dlaczego i w ogóle gdzie?co było i co zgłasło? jak ostatni promień słońca...itd Przykro mi, jako uczucia może być jaki chce, ale wiersz bardzo nie:(
report
cóz taka drobna aluzja ''ciemnosci przedsienka'' koniec zycia,marzen,uczuc-----w promieniach gasnacego-----nawiazuje do coraz zadszych wspomnien tego co dawalo radosc zycia w mlodosci, i w pewnym sensie bylo motorem napedowym pewnej maszyny uczuc......
report
a i wazne jak bys kiedys miala okazje siasc kilka chwil przed zachodem slonca i spojrzec na ostatnie gasnace promienie ,to i moze przedsionek ciemnosci da sie jakos zrozumiec i pogodzic,,,.....no chyba ze ja to zle odbieram i ty masz racje
report