śnienie o tobie
kosztowało mnie
więcej szkła
niż krwi
pogiętej blachy
tego co mogło
się stać
ale za to myśli
rozmazane
błotem po śniegu
szarpnięcie
które obudziłoby
dopiero co umarłego
z rozkoszy
śnienie o tobie
kosztowało mnie
więcej szkła
niż krwi
pogiętej blachy
tego co mogło
się stać
ale za to myśli
rozmazane
błotem po śniegu
szarpnięcie
które obudziłoby
dopiero co umarłego
z rozkoszy
Doskonałe wiersze, wszystkie cztery, szczególnie getto. Dodaję do ulubionych autorów, będę uważnie śledzić.
report
Za Wandą, a propos Julian T.miał przyjemność tak umrzeć.
report