Błędne są światła Aleksandrii
i ciężka noc w fałdach mroku
kiedy spóźniony do tawerny
wchodzi przechodzień
Zasiada w kącie i czeka
stukając w blat stolika palcami
Zapala papierosa Obserwując
twarze w półmroku
Mówi coś do siebie Powtarza
mamrocze cały czas
Kariatydy kapitel zmierzchu
łuki brwi jońskie doryckie
Grecja jest wszędzie Gdzie Kirke
i błądzący Odys ?
Moją ojczyzną jest Itaka
nigdzie i wszędzie
Nigdzie i wszędzie jest Noc
Tylko świeci lampka pod ikoną
i syk oliwy rozgrzewający
prawosławnym świtem
Już czas zamykać Dźwięk syreny w porcie
nie daje zasnąć na blacie z marmuru
Pora umierać Nie napisać nic
hołd barbarzyńcom oddając
Krusząc bibułkę Gdy świt jeszcze
nie nadchodzi Zacinając lekko
piórem A papier na nowe wersy
wiersze cierpliwie oczekuje
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Spodobał mi się Pana wiersz. Może zmieniłabym kilka zwrotów np. prawosławnym świtem. Czy Aleksandria nie jest muzułmańska przypadkiem ? Nie ważne z resztą. Ale czytając Pana wiersz, poczułam wewnętrzny spokój. Czy o to Panu chodziło ?
report
Dziękuję za komentarz, Aleksandria o której piszę to dawna Aleksandria Kawafisa , najwybitniejszego greckiego poety żyjącego na przełomie XIX i XX wieku w wielokulturowej Aleksandrii , doskonale wiem ze Aleksandria jest dzisiaj w 99muzułmańska, ale i są tamże prawosławne i koptyjskie kościoły :)Stąd prawosławny świt:) A co do wewnętrznego spokoju, to chyba nie ma większej radości dla autora:) Bardzo jestem rad. Pozdrawiam serdecznie:)
report
Tak. Rzeczywiście. Przeczytałam trochę o Aleksandrii i Kawafisie. Pozdrawiam!
report
Lubię takie opowieści. :)
report
Dziekuję WisElko:):)
report