zdaje się że jeszcze słychać
pomruk bombowców
hrabina Cosel przymierza
kolejny szmaragdowy naszyjnik
kamienie w gablocie drżą
(w sztucznym świetle widać
cień dawno umarłej
kochanki króla)
lecą szyby z okien i witraże
w katedrze drezdeńskiej
w całej Saksonii trwa wielka msza
h- moll Jana Sebastiana Bacha
alarm dziś ledwo słyszalny
gdy wszystko płonie
noc z 13 na 14 lutego 1945 roku
jasno jak w dzień a sklepienie
unosi cały Zwinger
na dywanie Aladyna
w rok 1978 zaraz po konklawe
nie widać błysku flesza ruskiej zorki
klisza orwo nie oddaje pełni koloru
jeszcze nie te piksele ani czułość
trwa migotanie przedsionków
w pruskiej kamerze
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Pomiędzy rokiem 1945, a 1978 wpadłam w szparę. Chyba dlatego, że zamiast "w roku" napisane jest "w rok".
report
Pani Wando cała ta fraza brzmi tak: a sklepienie unosi cały Zwinger na dywanie Alladyna w rok 1978 czyli dywan uniósł nas w rok 1978- rok wycieczki peela:):) Stąd wrażenie owej "szpary "czasowej. :):)
report
PS Pamiętam, jak przewodniczka mówiła jak ratowano ze skarbca klejnoty podczas owego nalotu dywanowego na Drezno 13 lutego 1945 roku, po wyjściu z Zwingera stwierdziliśmy z siostrą ze byliśmy w baśni z 100i 1 nocy.
report
Otóż to! To są pułapki wersyfikacji i wyrzucenia ze świadomości przecinków i kropek. Teraz to się ładnie zwiazało do tego z Bachem, w tle.
report
fajny wiersz, splata sprawnie historyczny warkocz
report
Alku bardzo dziekuję, cue moje historyczne konotacje określila "teleportacje", ty " warkocz":):)
report
mam wątpliwości do "niektórości". Poza dużą dawką historii, poza opowieścią - musi w tekście być miejsce na poezję; można łątwo temu zapobiec- napisać opowiadanie. Jednak, skoro Trześniewski Jarosław zdecydował, że ma to być wiersz, to moim zdaniem - należy go zwilżyć. Tak marudzę, bo przecież urzekły mnie trzy ostatnie wersy, przepiękne. Ale na przykład ten fragment: "kamienie w gablocie drżą w sztucznym świetle widać ślady potu dawno umarłej kochanki króla" - wydaje mi się przesterowany. Mam także wrażenie jednak skladanki. Od poety Trześniewskiego Jarosława - wymagać dużo - to nasz narodowy zbiorowy obowiązek. :)
report
Jezus Maria !!! Mirko:):)jeszcze nie powiedziałem ostatniego słowa, ale owe ślady potu hrabiny- coś z tym muszę począć:):) chyba popełniłem faux pas wobec ba(j)ronowskich przodkiń...Prababcia Mathilde przewraca sie w grobie. Mea culpa. mea maxima culpa:):) Zwłaszcza ze zwróciłaś się do mnie po Norwidowsku:):)
report
właśnie. poeto Trześniewski weź się pan do roboty z tym potem i nie potem a teraz :)
report
Mirko, a jak teraz? Nawilżenie czy zasuszenie? Pi ,jak widzisz wziąłem się , pot usunięty przodkinie-mam nadzieję spokojnie lezą w krypcie:)
report
Czasami ta wiedza to przekleństwo Bartku. Dziękuję serdecznie:):)
report
Pi już się biorę:):)
report
O!
report
Tym bardziej:):)
report
No! teraz po poprawkach - bardzo pięknie.
report
Dziękuję:):)
report
Ano - piękny koniec świata.
report
Ano:):)
report
trzeba mieć dużą wiedzę żeby tak pisać, a potem tak czytać :)
report
Dziękuję:):)
report
Kolega KRO powinien zostać wyróżniony specjalną nagrodą! Nie dość pochwalić autora za trud napisania. Laury należą się również za "takie czytanie". Ubawiłem się setnie!
report
Drezno, pozostanie dla mnie symbolem zdolności tworzenia i szaleństwa niszczenia, wydaje się puste, dzięki za przypomnienie, pozdrawiam
report