6 february 2011

poetry

RENATA
RENATA

MELANCHOLIA

Zatopiony w powietrzu drzemie
jak ziemia w mgielnym pyle
przyciąga ciepłym i bogatym wnętrzem
daje tęsknotę i odchodzi na chwilę

wiatrem ukołysany
błądzisz pijanym spojrzeniem
za szczęściem

aż latarnia przydrożna
też samotna
w oczy ci spojrzała
i deszczem zapłakała

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register