dobre, bardzo dobre, soczyste... nawiedza mnie refleksja z własnych lat młodzieńczych, że gdybyż te cegły obowiązkowe upstrzone były większą gęstością tzw. momentów to łatwiej i chętniej byśmy się zaczytywali w Orzeszkowej, Reymoncie, Żeromskim... nierzadko parami... masz Mariuszu niezwykły talent przywoływania sugestywnych obrazów z własnej a jednak szerszej przeszłości... cenne i nostalgiczne.

report

No i po co pisać powieści, jak tu jest wszystko?

report

Wiesz, ze lubię ten wiersz:):) bardzo na tak:):)

report

oj, ten bardzo pierwszorzędny

report