mądre, fajne przesłanie. Podoba mi się stwierdzenie "po szyi wdrapujesz się na szesnaste piętro. " To mnie najbardziej uderzyło. Pozdrawiam :)

report

Duże miasta mają swoje uroki ale najczęściej odbieram je tak jak w tym wierszu. Nie uciekłem z Warszawy - po prostu tak się ułożyło, że wyjechałem ale to nadal wielkie miasto z "ulicami drażniącymi skowytem"... Mam tam swoje ukochane miejsca ale po kilku dniach z ulgą wyjeżdżam... Brawo Agnieszko - trafiłaś w wiele moich myśli...

report

alez mi sie podoba twoj wiersz Agnieszko:!!;)))"szesnaste piętro. szarzyzna doprowadza do obłędu. to miasto przypomina szkielet. " obłędna szarzyzna....moje miasto przypomina szkielet...taka skromna propozycja...zmiany na poczatek wiersza:))

report

Agnieszko, jesteś Aniołem w talkowej sukni ze skrzydłami w kolorze klinicznej bieli, i jako taka istota dysponujesz percepcją niezwykłą, odwagą niepospolita (krew miesięczna). Mam uczucie, że Twój serco - mózg jest unikalnym konstruktorem i budowniczym siatek po których chadzasz swobodnie w wielowymiarowych światach.

report

Aeracja zapachu krwi miesięcznej rzuca czytelnika na kolana.

report

bardzo dobry wiersz. pozdrawiam

report

super.

report

Dzięki Wam, Trumlowicze za wpisy pod tym tekstem. Pozdrawiam :)))

report

Dobry:)

report

Świetny:)

report