erotyk czerwcowy - agnieszka_n - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	agnieszka_n
	ALL WORKS Poetry (229) Prose (3) Diary (5) Photography (7) Books (1) Postcards (4) About me Friends (50)

13 february 2011

agnieszka_n

erotyk czerwcowy

ostatni raz zanurzę się w wannie
pełnej grzechu gdzie tylko
piana dba o moją przyzwoitość

potem będziemy tonąć
odziani tylko w ciszę
od stóp do głów

ze spojrzeń mglistych
i ust rozwartych
ułożę origami

jak wtedy gdy niebo
pulsowało granatem
a powietrze
drgało zapachem
czerwcowotruskawkowym

codziennie
odkrywam w sobie
cierpliwość papieru

zerwijmy ostatnie dmuchawce
jeszcze raz chcę zapłakać
ze szczęścia

18.06.2010

13 february 2011 at 20:14

.. oczywiście , żę zgodna z tytułem treść - plącze akordy i prowadzi przez teraz , od wspomnienia do tęsknoty , poprawiłbym coś , nie wiem czy słowa " ostatni raz " nie wywaliłbym , ponadto w czwartej druga strofa " granatem " - najprawdopodobniej chodzi o kolor , ale nie jestem pewien , a wogóle te szczęśliwe łzy spełnionej kobiety to najpiękniejsza rzecz na świecie , czego życzę zgodnie z życzeniem Peelki ..pozdr. ..

13 february 2011 at 21:05

Dziękuję :-)

13 february 2011 at 20:40

To ja się pytam: czemu ostatni raz? Wywalić te ostatnie. Ważne tu i teraz. Po co marudzić? ;)

13 february 2011 at 21:04

Hmm...może masz rację...dzięki :)

13 february 2011 at 20:59

za LadyC, nie potrzebne:ostatni - piękny erotyk popraw literówkę- "ust rozwartych ":))

13 february 2011 at 21:03

Dziękuję za podpowiedź :)

13 february 2011 at 20:59

erotyk czerwcowy - jedyny w swoim rodzaju, bo przezież ostatni, tak jak ostatnia kąpiel w grzechu przywołana pamięcią i ostatnie zdmuchnięte dmuchawce przywołane wspomnieniem, które jeszcze wtedy dawało iskierkę radości, tak nagle utraconej, już odzianą w ciszę ale ciągle mającą, tak jak wtedy kiedy niebo pulsowało granatem nadzieję na nadchodzacę czerwcowotruskawkowe lato. Do przyszłego więc!

13 february 2011 at 21:01

nic dodać..nic ująć :)

13 february 2011 at 21:05

mogę się mylić, to tylko moje odczucie. Próbowałem zrozumieć ostatnie zdmuchnięcie dmuchawców w powiązaniu z resztą i tak mi wyszło. Trochę tylko zakręciłem ta myśl, ale co tam chyba jasne wszystko :)

13 february 2011 at 21:07

jasne, że tak :)))

13 february 2011 at 21:08

czasem jak się zapędzę, to nie wiem kiedy zaprzestać myśl krpką lub innym znakiem interpunkcyjnym :) ale te typy tak mają :))))

13 february 2011 at 21:12

To nic, stosuję interpunkcję domyślną :) hi hi

13 february 2011 at 21:33

żeby potem nie było, że zmieniłem sens wiersza :))

13 february 2011 at 21:31

Witkacy- złóż ten komentarz (20.59) w wiersz i wstaw jako powiązany z tym erotykiem - pięknie współgracie w słowach :)))

13 february 2011 at 21:40

Hmm...to jest jakiś twórczy pomysł Witku:)))!!! Dzięki Natali :)

13 february 2011 at 21:42

Coś kombinujecie ;-)

13 february 2011 at 21:43

to się nazywa, włożyć dech życia w słowa, by ponownie je ożywić :D

13 february 2011 at 21:44

My? Ależ skąd! To się nazywa inspiracja ;-)

13 february 2011 at 21:47

Jak zwał, tak zwał- ważne,że będzie ciekawie :))

13 february 2011 at 21:49

to na pewno :)

13 february 2011 at 21:53

próbujecie mnie obałamucić, jak wąż obałamucił Ewe, to sie okaże co wy kombinujecie :))

13 february 2011 at 21:57

ech, kokietujesz - nie zagaduj, rób :)

13 february 2011 at 22:04

to ja mam to zrobić, a może same tego dokonacie. Liczę na Was

13 february 2011 at 22:09

nadzieja w Tobie :))

13 february 2011 at 22:11

niestety, ale może kiedyś, kiedy ziarno wypuści pierwsze pędy, kto wie

13 february 2011 at 22:19

to dlatego ten komentarz o bałamuceniu :)))

13 february 2011 at 21:58

Może i ziarenko..ale w końcu z małego ziarenka wyrasta drzewo... :)

13 february 2011 at 22:03

sekwoja ot drzewo z najmniejszego ziarana największ edrzewo

13 february 2011 at 22:04

:)

14 february 2011 at 00:04

Pomysł super. Obrazy też, ale przyczepię się do powtórzeń, ktore niczego nie wnoszą. pozdrawiam

14 february 2011 at 13:07

Dziękuję :) A o jakich powtórzeniach mówisz?

14 february 2011 at 13:58

Tylko, ostatni

14 february 2011 at 19:55

Dzięki, teraz już rozumiem. Czasami jak człowiek pisze, to nie widzi pewnych rzeczy;-). Pozdrawiam.

14 february 2011 at 20:03

Aguś, w Twoim stylu:-) można spokojnie okroić , nic nie ubędzie z wiersza. wg mnie niepotrzebne: " pełnej grzechu, tylko"

Wiktoria Danielewicz

16 february 2011 at 10:46

fajny lekki wiersz, podoba się:)