Czas kiedy zabiłam wiarę i nadzieję
naruszam ludzką przestrzeń
co boskie jest mi obce
głupota ponad rozum
zagłusza błaganie sumienia
jestem ciemnością
skrucha budzi pamięć
światła w szczelinie
prostuję drogę
Czas kiedy zabiłam wiarę i nadzieję
naruszam ludzką przestrzeń
co boskie jest mi obce
głupota ponad rozum
zagłusza błaganie sumienia
jestem ciemnością
skrucha budzi pamięć
światła w szczelinie
prostuję drogę
Ciekawy i intryguje, wiele emocji. Można go interpretować na ogromną ilość sposobów. Podoba mi się.
report
napisałbym /zagłuszając błaganie sumienia /
report
Aniu:-) a jakby pozbyć się imiesłowów na rzecz pierwszej i trzeciej osoby liczby pojedynczej? i jeszcze w czasie teraźniejszym naruszam, niszczę, zagłusza, itd. bardzo dużo czasowników
report
ciekawe,warto sie zastonowic,och to prostowanie-----gdy wiekszosc woli krete, i jeszcze innych wciagaja---ale dobre i checi miec do prostowania
report
Gratuluję, każdy może mieć wyrzuty sumienia choćby grzechu nie popełnił!
report
Podoba mi się i rozumiem postawę PL. Pozdrawiam
report
Warto pogodzić się z sobą a urazy puścić w niepamięć .
report
Skrucha budzi pamięć światła w szczelinie świetne bardzo mi się podoba.
report
Ślicznie dziękuję za milutkie komentarze..:)Pozdrawiam:)
report
puenta pełna nadziei - piękny wiersz Aniu - czytam i czytam :))
report
jest skrucha, jest nadzieja, piękny wiersz, jeszcze raz dziękuję :)
report
dziękuję za komentarze....
report