Pustką naciąga każdy
zakątek pokoju
nostalgią porastają
skronie marzeń
telefon milczy, milczącym
słowem.
Z fotografii znajome
spojrzenie
uważnie śledzi wszystkie
ruchy,
wskazówki zegara
żółwimi ruchami
pokonują ocean
płaszczyzny czasu.
Czekam cię na stacji
powrotnej
miarowych rytmicznych
odgłosów serca,
kiedy ponownie na mój
świat
spłynie spokój twego
głosu.
podoba mi się
report
Czyżby inspiracją do napisania był wyjazd kogoś w nieznane ?Ciekawie opisany czas oczekiwania !Można bez zastrzeżeń przeczytać na głos ! Komu?
report
Adresat słów jest znany autorowi i nie tylko !
report
Piekny wiersz Edziu,pozdrawiam serdecznie
report