Z gwiazdozbioru marzeń

Tak bym chciał
zanurzyć się w przystani
twych pogodnych ramion
wzrokiem dotknąć ust
uczucia, co jak szminka
trwały ślad pozostawia.
Na świadka biorąc
gwiazdy, niebo
wszystkie krajobrazy ziemi
moją pierwszą miłość
moich bliskich, co już odeszli
wyznaje ci moje
najskrytsze marzenie.
 
Chcę prawdziwie
kochać i być kochanym.
Tu i gdziekolwiek będę.

gabrysia cabaj
28 january 2012 at 17:41

panie Edmundzie - już nie jest tak smutno, gdy są marzenia

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register