1 november 2011

poetry

sergiusz juriev
sergiusz juriev

Deszcz

Промокший 
насквозь, ты идешь в никуда, 
А дождь так и хлещет как из ведра. 
Дорога пуста, лишь редко – такси 
Обдаст тебя брызгами, и снова один. 
И позади никого, ничего 
И в впереди – спит солнце твое. 
Привычна картина такая тебе. 
Ты и король, и раб сам себе. 
Огромный круг знакомых, друзей, 
А ты одинок в жизни своей. 
Тебе к этой доли не привыкать – 
Привык находить, а потом потерять. 
Иллюзии строить не умел никогда. 
Лишь дождь проливной понимает тебя. 
И вот по дороге, промокший, идешь, 
И спутник один у тебя – это дождь… 
01.11.2011   UA3URX

Wieśniak M
2 november 2011 at 05:49

przemoknięty wiersz.:), - dawno Cię nie było Sergiuszu- witaj :)

report

sergiusz juriev
2 november 2011 at 16:06

Witam Wiesu! Tak poprostu troche zakrecilem sie. Trzeba przed zima wszystko zdazyc zrobic. Dla tego nie zawsze mam czas da i sile na internet. Mieszkam we wsi a przy gospodarstwie zawsze pelno raboty.

report

gabrysia cabaj
2 november 2011 at 08:02

Огромный круг знакомых, друзей, А ты одинок в жизни своей - smutny wiersz

report

sergiusz juriev
2 november 2011 at 16:09

Smutek jak muza zmusza do skladania wierszy. Owszem znajomych pelno, ale prawdziwych przyjacieli prawie nie ma....

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register