wieczory zagęszczają się ciszą.
nie rozsuwa już zasłon.on odszedł.
ten dzień.ten sen.i ta miłość przeżyta
na papierze.legła w koszu.
od nowa przelicza obgryzione paznokcie.
księżyc przeżuwa gwiazdy.noce wypluwa ciemnością.
niebo zastyga w bezruchu.patrzy.
zielone migdały wypływają gęstym wersem.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Carrie, smutny wiersz... ale ma niesamowity klimat. Bardzo lubię Ciebie czytać.
report
Sam nie wiem, jeszcze tu wrócę.
report
I ta miłość przeżyta na papierze-legła w koszu. Podoba mi się:)
report
Ostatnio tak właśnie się czułam...
report
a gdybys tak dla mnie, inni nie musza wiedziec, zrobila spacje po kropkach? nie krzycz na mnie, to nie ja wymyslil polski...)juz nas nie ma/pozostaly wieczory/lustrzane odbicia/paznikcie i kosze/bez sensu/migdaly i wersy/sa geste:)
report