5 september 2010

poetry

Awatar
Awatar

kwiaty co zwiędły

teraz już wiem. wszystko czego nie ma dzisiaj nie liczy się. wspominam bo nic innego nie mam w rękach. ani kwiatów co zwiędły w kwiaciarni ani bombonierki zestarzałej w cukierni. siedzę na wygodnym fotelu stęchłych myśli. teraz już nie wiem za czym tęsknię.

Margot
5 september 2010 at 21:12

Napisałabym to tak: teraz już wiem/wszystko czego nie ma dzisiaj/nie liczy się/wspominam/bo nic innego nie mam w rękach/ani kwiatów/co zwiędły w kwiaciarni/ani bombonierki zestarzałej w cukierni/siedzę w wygodnym fotelu/stęchłych myśli/teraz już nie wiem/za czym tęsknię/ Byłoby bardziej czytelne (choć mi osobiście taka forma nie przeszkadza). Pozdrawiam :)

report

Nesca
5 september 2010 at 21:38

Dlaczego wszyscy maja tendencje przerabiania cudzych wierszy? niech kazdy pisze jak czuje a reszcie albo sie podoba albo nie...

report

Nesca
5 september 2010 at 21:38

Mnie sie podoba bardzo, szczegolnie pointa. Ogolnie fajnie plynie i tesknota jest tak uderzajaco bliska sercu.

report

Awatar
6 september 2010 at 19:20

dzięki za komentarze, Margot - nie wersyfikuję tego dla odróżnienia od wierszy, to takie miniatury bardziej nastroju chwili niż wiersze

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register