Moje miasto plonie
martwym ogniem neonow,
szepce
odglosem butow na mokrym bruku,
Moje miasto szczerzy kly
powyrywanymi sztachetami,
tetni zyciem
zadymionych drink barow
A ja zyje w moim miescie
chodze noca po ulicach
opatruje poranione tynki
zagladam willom w smutne oczy
i robie zdjecia pelni ksiezyca
nad nowym supermarketem
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
doprawdy niepojete ze Miasto jeszcze istnieje....
report
Hmm, uwierają mnie zbędne powtórzenia "moje miasto" Poza tym całkiem dobry.
report
probowalam wyrzucic powtorzenia,ale wtedy takie wymienianie sie robi.Chyba zeby go calego przebudowac...ale moze stracic na ekspresji dzieki za komentarz ten wiersz napisalam jakies 15 lat temu...z polotem mlodosci,hehe
report
probowalam wyrzucic powtorzenia,ale wtedy takie wymienianie sie robi.Chyba zeby go calego przebudowac...ale moze stracic na ekspresji dzieki za komentarz ten wiersz napisalam jakies 15 lat temu...z polotem mlodosci,hehe
report
Zmysł obserwacji, wrażliwość - ten wiersz coś mówi i o to chodzi. Pozdrawiam z :)))
report