bądź raz ćmą
bezwolną i ufną
szepty przekwitłe liściem figowym
zamknij w słoiku bez klamek
tylko wzleć
pij nocną rosę
rozlaną na skroni
gdy drżącymi palcami
rozchylasz zlepione woskiem szare skrzydła
pij ze mnie
gdy blade usta dotkną Ankaiosa dzbanu
tylko wzleć
ja obnażona
ja gołosłowna
/ z tomu "Prze-języczenia", 2008/
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Hm... czy nie jest? Nie wiem. Napisałam, opublikowałam i poszłoooo...
report
Też wychodzę z takiego założenia!! :)
report
o tym mówiłem w "kontrowersjach"
report
no tak, nie da się ukryć, że Twoje "Kontrowersje", jak żaden inny utwór, gloryfikują odwagę:) wręcz w porywie dzikiej pasji, powiedziałabym, że urastają do rangi współczesnej poezji... tyrtejskiej :D
report