Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
przy tobie snem w głowie
nie potrafię się wybudzić
koszmar wewnątrz tułowia
lęk na rękach w brzuchu skręca
jeszcze jedna tabletka
mówisz do mnie -już dobrze
zamykam oczy do połowy
krążę miastem w myślach
spoglądam w niebo lecz
za jasno by patrzeć w gwiazdy
królowo dostałem tak wiele
teraz walczę z uzależnieniem od ciebie
pochlania mnie chęć wejścia gdzieś głębiej
ostatnia ścieżka by wyjść na prostą
gdzieś z dala zamieszkać zostawić wspomnienia
nie szukać znajomości po prostu odczekać
kocham ciebie zostań ze mną po co czekać
żyjesz marzeniami
ze szczęściem pełnymi kieszeniami
nic nie zmieniaj
prowadź nie zmyślaj
ścieżką muzyczną czystą
Bóg na niebie się uśmiecha
las bukowy echo rozmowa
czerpiesz nadzieję wprost ze studni
cel wyznaczony
kilka wspomnień błogosławiony
człowiek na horyzoncie
z życiem nad morzem Martwym
Poznałam Boga Słońca, naprawdę
Ja
Niespełniona Bogini ognia
Domowego ogniska
I może też wód słodkich
Różnie mówią
Chyba się zakochał
"O cudowna Belisamo, rzeki powinni nazywać twoim imieniem"
Powinni
Za kogo ja się uważam?
A Ty?
Potężny, mruczący Ra!
Muszę już wstać do pracy...
Co ja sobie wyobrażam?
Ah... Różne rzeczy.
Jestem wiatrem.
leci, gna nieubłaganie
dzień za dniem - i nie przestanie
pędzącemu wszystko jedno,
mu - i tobie włosy rzedną
cofasz, błądzisz, ciągle zwlekasz
wracaj Tutaj
czas ucieka
i znów widziałem ciebie we śnie
w czasie nierzeczywistym
pewnie nie tylko dla mnie
chociaż powinnas dać znać że też śnisz i pragniesz
.
gdy elementy zdarzeń z realu mieszają się z marzeniami
rzeczywistość nabiera innego kształtu a jeśli
wywrócisz ją do góry nogami wtedy
- bezpieczniej jest stworzyć równoległy świat quasi-zdarzeń i faktów
.
w tym śnie całowaliśmy się pół nocy
a przecież byłaś daleko
pozwoliłaś mojej wyobraźni kochać się prawie do rana
gdybyś tego nie chciała uciekłabyś z łóżka
według najnowszych badań wystarczy być z kimś duszą
ciało to staromodny przeżytek
jak małżeństwo ślub prawo pierwszej nocy
.
w końcu mamy 2137 rok
wymieniliśmy impulsy
czekamy na miłość
O arfo, kiedyż ty znowu, o kiedyż odrodzisz się łukiem!
„Łuk i arfa“ Antoni Lange
dla Dionizosa dla Jezusa jest to możliwe
piękne kolorami jesieni są parki i pagórki
zaściełane do snu trumny kołyski
place wyczekiwań na pana błyskawicy i
deszcz z wysoka
z trawą w zębach
z ręką na włóczni
na stylisku topora
na kształtach łuku i harfy
pióra i skrzydła
w zamyśleniu
rozmarzeniu
zanurzoną w grzywie psa
i pięknej nieznajomej
z głową na jej łonie
w oczekiwaniu aż liście i gałęzie
utworzą nad nami szałas jaskinię
przejście
pod drzewami w gąszczu
(...)
--- full text ---
pójdzie, siada, już - zobaczył
źle zrozumie, przeinaczy
i powtarza swoim stylem
chciałby - nie jest - Być Motylem
Anna czytała wiersze od prawej do lewej
jeszcze w szkole wyłamywała stołom nogi
a język na trzcinie w Szczebrzeszynie
Anna zakochiwała się raz po raz
nie mówiła dlaczego
podobno każdy miał szansę znaleźć się w jej pamiętniku
pisała go z bujną wyobraźnią lecz bez imion i dat
w '68 tuż przed maturą ktoś zamalował jej przyszłość na czarno
w lipcu przysłała kartkę znad morza
krótko - będziesz ojcem
tę samą wiadomość dostali wszyscy chłopcy z naszej klasy
później dowiedziałem się że urodziła martwe
po kilku latach do Izraela wyjechał Roman
on jeden nie trafił do pamiętnika
do tej pory nabierają dzieci wodą
święconą
nie tylko w szabas
22-10-2017
zazdrość, zadra(śnięcie), drzazga, zadra(panie)
Czym jest zazdrość?
Ty zwracasz się ku komuś innemu, odbierasz mi
swe zainteresowanie, pieszczoty;
zostałem pozbawiony, ma to inny - zazdroszczę mu.
Do tej osoby, która mi tego dobra odmówiła,
odebrała je, czuję - sam nie wiem -
może dalej to samo.
Zazdroszczę jej, tego, że ten raj, który stworzyła ze mną,
ma dalej u siebie, w swoim życiu, z nim, z nią, z innym,
a więc zazdroszczę im obu, im wszystkim.
A więc niższość, żal, uraza, gniew. Oni jedzą, piją, żyją, ja
mam zadrę, bo patrzeć na to mi przyszło.
Zadra w czasie teraźniejszym, brak, skaleczenie, co uwiera,
krwawi, boli, bo czułość jest jeszcze wzmożona,
a brak rani, a nawet nowe dowody, że jesteś odstawiony, z boku.
Dzieci(ty) wracają, ale je przeganiają(oni, bracia, siostry, rodzice),
a ci się bawią, a ty jesteś pozbawiony radości,
płaczesz za tym.
Ich radość, twoje odrzucenie.
Patrzysz na ciastko, nie masz.
Chcesz, nie dają ci - płaczesz w środku,
(...)
--- full text ---
Świt nie wiedział,
czy już zdążył się wydarzyć,
czy jest tylko majaczeniem pól, drzew i dachów.
Mgła zaległa nisko,
jakby ktoś okrył świat białym całunem
i odszedł.
Ugrzązłem wzrokiem w tej nieprzejrzystości,
droga nie domyślała się jeszcze końca.
Gdzieś tam, w mlecznej niewiadomej
oddychały kominy.
Stałem ogłuszony ciszą
w powietrzu tak chłodnym,
że nawet myśli szukały schronienia.
Na dalszym planie światło
bez pośpiechu
podążało za tym, co jeszcze
nie zostało odsłonięte.
when I sink into your embrace
gleaming with sunlight
you paint opal reflections
through a lens I watch the alders
stepping into the clear sky
to be that rising light
shimmering water
in a turquoise dress
after the rain
I am a winding river
you flow around my feet
I touch the riverbed
cool stone soft sand
I lift the gauzy hem
and find in the new current
a tender sapling
