Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
when I sink into your embrace
gleaming with sunlight
you paint opal reflections
through a lens I watch the alders
stepping into the clear sky
to be that rising light
shimmering water
in a turquoise dress
after the rain
I am a winding river
you flow around my feet
I touch the riverbed
cool stone soft sand
I lift the gauzy hem
and find in the new current
a tender sapling
gdy zanurzę w twoim uścisku
lśniący słońcem
malujesz opalowe odbicia
oglądam soczewką olchy
wkraczające w czyste niebo
być tym wschodzącym światłem
wodą mieniącą się
w turkusowej sukni
po deszczu
jestem wijącą się rzeką
spływasz wokół moich stóp
dotykam dna
chłodnego kamienia miękkiego piasku
unoszę zwiewny rąbek
i odkrywam w nowym nurcie
delikatne drzewko
gdybyśmy spotkali się sam na sam
jak we śnie podczas burzy
kiedy wpadliśmy na siebie pod parasolem
przy cmentarnej bramie
.
gdyby pogoda rozpłakała się na dłużej
pewnie starczyłoby czasu żeby spytać
co się stało z wierszami którym corocznie
palisz znicze w zaduszki
.
przecież najpiękniejsze słowa zawsze idą do nieba
2026-11-15
Klar
zamiłowanie mam w patykach i liściach
i w polach pod burzowymi chmurami
z których daleko sięgała młoda wiara
kochałem zdziwaczały czas
z którego moja pustka zdawała się rodzić -
ukłony dla melancholii…
aż rozum odebrał życie całym batalionom
i przyszło śpiewać wśród otchłani i śmierci
jak pyłek w drutach wysokiego napięcia
do Źródeł jeszcze nie dotarłem
jakże wdzięczny choć
niewiele mogę
Anna przychodzi do mnie nocami
przynosi jeszcze niewyśnione sny
niektóre wybrane śnimy tylko we dwoje
lubię gdy nad ranem się uśmiecha
.
czasami rechocze
wtedy mamy ubaw
2026-11-15
Telewizorze Wspaniały
Rogu Obfitości
Głosie Mądrości
Prawidłowa Myśli Demokracjo Słuszności
Wojno Przenajświętsza
Nigdy Cię nie wyłączę
Stwarzasz świat
Dzięki Tobie każdy mi brat
Troszczysz się o mnie przez cały Czas
Stalinie, Hitlerze naszych czasów,
Epidemio, Wojno, Bezpieczeństwo
Bądźcie Pochwaleni
Ci są tylko dobrzy, Ci tylko źli
Podstawiasz mi w miejsce krzesła na którym siedzę
i ludzi z którymi mieszkam
lepszych i prawdziwszych
Interesuję się co w Nikaragui
dzięki Tobie
Mam szansę „uzewnętrznić“ swe uczucia
„najlepsze“
Wstydzić się „złych“ uczuć i „złych“ pytań
i nie sprawdzać
bo rzeczywistość się nie zgadza
(...)
--- full text ---
.
z myślami przy tobie bez początku i końca
wypełniasz je szeptem muzyką
i nie jest to wiatr może raczej
obraz wyjęty spod pędzla wyobraźni
gdy pożądanie jeszcze w preludium
.
czuję jesienne kolory
barwny uśmiech zanim spojrzeniem
przygarnę twoją kibić a usta złączy pocałunek
zanim myśli oddadzą się w jasyr szeptom
a pragnienie siebie pieszczotom
.
czuję się jak motyl
który w milczeniu wtula się w nas bezgranicznie
dotyk odżywa w chaosie
rodzi się muzyka namiętność zapach kwiatów
kiedy motyl rozkłada skrzydła do lotu
pierwsze krople doganiają się w deszczu
.
czas nie ma znaczenia
każda taka chwila ma swoją przestrzeń
przestrzeń w której powiesz
(...)
--- full text ---
przytulone do ziemi dłonie
płomień z wnętrza ona kocha
dźwiga smutki marzenia nadzieję
co wyprawia człowiek niszczy życie
umierają drzewa usycha jezioro
dzieci nie bawią się jak dawniej
świat wokół monety się kręci
płonie słoma płoną znicze
nie wystarczą modlitwy
płomień świecy kalki słów kilka łez
nie wystarczy by
powstrzymać tryb zniszczenia
z tomu Zakotwiczenie,a gatunkowo to sytuacyjne impresje, metafizyczne bez podmiotu,
lub egzystencjalno osobiste, lub sam już nie wim jakie :-) ale stare rok 2020 -
wersja dłuższa o wersy 6, 7, 8 - stwierdzam że pogłębiają
fale to chwile, morze chwil to czas
pochłania cię morze, niesie, jesteś nim
i jesteś świadomą falą
przezroczystość lub nieprzenikliwość
myśl o swej drodze, o żaglu, o tonięciu
dryfowaniu i sterowaniu,
zwiedzaniu okolic przy okazji, lub nawet życiu
całym jednym sobą
głosy i wołania innych dusz
ze wzgórz, śpiących, kochających, wieszających się
umierających na falach czasu, wzgórz, mórz
Morze - twój wielki dom i nie horyzont,
a najbliższe otoczenie i jego sprawy,
twój mały dom powierzony wielkiej wieży
wyszedłem z domu
za ścianą powietrze
miało więcej miejsca
odżyły okna we mnie
pomyślałem wtedy
że może przez całe życie
mieszkałem
po niewłaściwej stronie
Kocie znad pieca, z podwórka,
co ci przynieść z wielkiego świata?
A nic, a musisz jechać
tylko wróć
tu mam myszy, miskę i piec
swoje podwórko, wieś
a nawet las i pola
o ile trzeba na chwilę
wrócić do dzikości
bliski plan
tutaj masz
