Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
I. Moja wieś
Deszcz z bruzdy na polu moja wieś z popiołów spadł deszcz
deszcz z bruzdy na polu i pachnie katafalk niewierzących;
deszcz zamieszkała powstała pokutuje jak tylko ja -
pokutować potrafię: bez nadziei pachnie ziemią Hiroszima.
Taka jest pogoda; mieszkała na chodniku stara trzeźwia
i na moją wieś spadł deszcz. Zamieszkała powstała architektura
i pachnie katafalk niewierzących - krwawi Hiroszima - taka
jest pogoda.
mgłą rozkwitła nad ranem przewrotnie
noc jesienią nie pachnie już majem
wiatr też ucichł - czy cisza za oknem
do południa przynajmniej zostanie
.
czy dwa słowa na brzegu języka
już od dawna wpisane do wiersza
znów nam będą szaloną muzyką
wszak jesienna nikomu nie przeszła
.
ponoć w sercach i w oczach została
żarem chłodu i mgłą w październiku
gdy całuje - całuje cię cała
i przytula i kocha - ach przytul
2026-10-15
Cóż
na mojej wsi nie rodzi się
z głodu
spłodziłem tę górę firankę
i ścianę
ten kieliszek
odziedziczyłem
i świecą umysł i nicość
i cukier się karmelizuje;
moją jest metropolia.
Ale źle jest gdzie się pojawię o ile to nie noc
i starzeją się wszystkie dziewczęta
i w ziemiance zamieszkał Don Quixote;
tyle się bredziliło o amor fati śmierci i świetle
a wciąż więzi to niewielkie jeaussaince
Na moją wieś spadł deszcz
i na chodniku zamieszkała
wśród traw i korzeni wierzb
ona pachnie ziemią
rozmawialiśmy o Baudelaire
architektura wciąż sugeruje
powstanie z popiołów czuwają
nad nami zwiedzeni
Nie zagląda tu Konrad prędzej
Anheli właśnie taka jest pogoda
krwawi moja wieś moja trzeźwa
i stara wieś
bruzdy na polu zdają się
przemawiać w imię najbrzydszej
z możliwych śmierci nareszcie
spotkałem śmierć w Hiroszimie
zasoby bluźnierstw są nieprze-
brane a Światło ponoć rodzi się
w najgłębszej nocy lecz to miejsce
(...)
--- full text ---
pies z nosem
w gąszczu własnych definicji
nic
się tutaj nie wydarzy
ciąg dalszy
jak drzazga
utkwił
w tu i teraz
i tylko trawa
przejmuje się
przepowiedniami
rachunku prawdopodobieństwa
stoję na uboczu
obserwując ciszę
polującą
na zaspane sekundy
moją stopę
dopadła
(...)
--- full text ---
jakiś nie dotyk prędzej pocałunek
myśli o tobie zagubione we śnie
w zieleni liści wiosna do nas frunie
zmysłowy obłok nie czułem go wcześniej
kwietnej miłości kiedyś bzem i różą
wonią konwalii gdy otwieram okno
z zapachem maja chwile się nie dłużą
słowa w bukiecie stają się pieszczotą
najczulszym szeptem zaplątanym w ciszę
gdy błękit nieba opada w ramiona
a wiatr chciał nie chciał epilog dopisze
zapach kobiety gotów mnie pokonać
12.09.2026
Mam odejść
zapomnieć
Nie słyszeć
Twych słów
To nie możliwe
Chcę Cię
zobaczyć
Chcę słyszeć
znów
Chcę Cię
W sennych
marzeniach
Nie chcę nic
Zmieniać
Chcę byś
w mym
życiu był
I tak jak ja
W sennych
marzeniach
o mnie śnił
To zaleta
(...)
--- full text ---
już koniec. przestrzeń trąci dogasaniem.
drzewa ubrane w pogodne sukienki,
niedługo będą straszyły nagością,
jak drewnotrupy.
wiatr rozwieje po polach resztki ciepła.
na szyby spadnie wilgoć zimnych nocy.
ostatnie drozdy poszybują z kraju
w cieplejsze strony.
jasność straci moc, a tereny barwy.
chłód wedrze się na salony szkieletów.
żeby to przetrwać, musisz żar rozpalić.
w dowolnym piecu.
„Można zwariować na punkcie liczby siedem, na punkcie każdej liczby,
na punkcie plam na skórze słońca
wiele ryb - wieloryb Symbol"
Belamonte „Pod koniec życia - Wieloryb“
dusza osobność osobowość
od wieków przygotowany kontur
coś co ma swój kosmos
przebieg zakres pulsowanie
dziś i jutro
nie przeminie
dzieli dodaje daje
wnika przenika żyje
i będzie żyć
najcenniejsze dobro
dłoń dotyk dół dal
dupeńka drzemka
drzazga wbita w duszę
drabina do nieba
Czy ten płynny kontur równanie
granica istotności mojej
(...)
--- full text ---
24.08.2026
Pytasz mnie,
jaki powinien być ,
meszczyzna
Którego będę mogła
nazwać mężem
Nie- piękny
Ale z bogatym wnętrzem
Nie -idealny
nie ma takich ludzi
Taki przy którym
żadna burza
nie jest straszna
Panuje spokoj-
czuję się ,
bezpieczna
Pewna jego i siebie, swobodna
Kiedy weźmie mnie za rękę
Nie musimy rozmawiać
Znamy nasze myśli
to są słowa ,
Które znają nasze serca
Radość z małych rzeczy
(...)
--- full text ---
25.08.2026
Świtem zza chmur
słonko spoglada
Zaspane oczy
promykiem przeciera
Patrzy na lasy
patrzy na góry
Słucha ptasich solówek
Koncertowe chóry
Patrzy na krzewy
rosnące na łące
Gdzie w trawie wysokiej
Kicają zające
Nagle zdziwione widzi
nerwową gromadkę
Sarna płacze
żuraw skacze po kładce
Bażanty krzyczą
Potrzebna pomoc matce
Tylko Skowronek
unosi się do nieba
przerażony woła
pomocy, pomocy nam trzeba
(...)
--- full text ---
