w niepamięć - Natali - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Natali
	ALL WORKS Poetry (100) Diary (2) Photography (20) Graphics (27) Postcards (12) Handmade (2) About me Friends (40)

15 february 2011

Natali

wczoraj potok słów
nieprzemyślanych
kwiaty powiędły we włosach
w nieładzie spadają
jak gorzkie krople
do beczki miodu
nogi zastygłe od uniesień
w tańcu bez końca
rano obudziło myśli
o niczym
myśli chcą obudzić
zapomnienie poranne
o tobie
wszystko zostało
po staremu

An - Anna Awsiukiewicz

15 february 2011 at 09:22

Smutne :) Pięknie:)

15 february 2011 at 10:03

codzienne :) dzięki Aniu

15 february 2011 at 09:55

smutne? ...bardziej refleksyjne, to że proza życia po wczorajszym...to nic, ważne zostało coś w pamięci... raczej przekichane czekać rok na następną taką refleksje

15 february 2011 at 10:01

w 10-tkę Sławku :))

An - Anna Awsiukiewicz

15 february 2011 at 10:07

Refleksyjne to fakt--ale dla mnie wszystko jest smutne gdzie nie ma radości:)

15 february 2011 at 10:20

.. czy nie lepiej kochać i cierpieć .? :) ..

15 february 2011 at 10:22

i walczyć...? :))

15 february 2011 at 10:48

:)

15 february 2011 at 11:00

Klimatycznie...bardzo na tak :) Pozdrawiam

15 february 2011 at 11:03

codzienne klimaty - dzięki Agnieszko :))

15 february 2011 at 13:02

to wszystko zbyt błahe, chociaż jest przyjemny fragment: "nogi zastygłe od uniesień/ w tańcu bez końca/rano obudziło myśli/ o niczym"

15 february 2011 at 13:24

błahe, bo nie iskrzy po pociągnięciu pazurem po kości?

15 february 2011 at 13:38

to jest raczej "słaby roztwór dobrego wiersza", bo nie mi rozstrzygać, czy to błahe, czy tylko takim się zdaje.

15 february 2011 at 13:41

dzięki za komentarz :))

Wiktoria Danielewicz

15 february 2011 at 17:42

podoba mi się, bo też lubię tańczyć;) a tak poza tym, to bardzo fajny wiersz...

16 february 2011 at 15:59

dzięki Wiktorio - też uwielbiam tańczyć (ani partner, ani mużyka nie przeszkadza mi w tym ) :))

16 february 2011 at 12:39

i gitara...

16 february 2011 at 13:18

hehe, stara to podobno nie bieda ... :))

Towarzysz ze strefy Ciszy

17 february 2011 at 12:04

czasem pewnie tak wyglada zbieranie mysli do kupy po jakims zaskakujacym obrocie zdarzen. a moze nawet po nieomijalnej nieuchronnosci

17 february 2011 at 21:03

w grę Towarzyszu wchodzi ta nieuchronność już raczej nie do ominięcia. dzięki,że się zatrzymałeś :))

2 march 2011 at 20:03

jak zwykle u Ciebie pełne ciepła, melancholii, po prostu pięknie

2 march 2011 at 23:14

cieszę się,że mogłam odrobinę ogrzać :)))

2 march 2011 at 23:38

pamięć w niepamięć