tornister na wiedzę (ekfraza I ) - Natali - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Natali
	ALL WORKS Poetry (100) Diary (2) Photography (20) Graphics (27) Postcards (12) Handmade (2) About me Friends (40)

12 february 2011

Natali

tornister na wiedzę (ekfraza I )

dwa pudełka zapałek
drobne patyki z głowami jak w lukrze
odpalam
pierwsza wcale się nie zapaliła
niedoświadczenie
pozostał lekki swąd

druga szybko zgasła
ale dym

trzecia długo płonęła
zrobiło się nawet ciepło
w końcu musiała zgasnąć
poparzyła nie tylko palce
bolało
sięgam po czwartą
już wypalona

ciekawsze wydawały się
gdy były jeszcze nie odkryte

już ich nie chcę
nie potrzebuje
odłożę je tam
gdzie znalazłem
na dotkniętej doświadczeniem drodze
dla nich zostawię

niech mają swoją chwilę
złudnej nadziei

12 february 2011 at 01:37

i to jest to, doświadczenie, jak z jednego pudełka tyle ciekawych myśli?

12 february 2011 at 01:42

tam na zdjęciu są co najmniej dwa pudełka :))) dziękuję :))

12 february 2011 at 01:49

hahahaaa...złapałaś mnie za słowo....dwa pudełka więcej doświadczeń :))

12 february 2011 at 01:50

oby jak najmniej bolesnych...:))

12 february 2011 at 01:57

amputacja zwykle boli

12 february 2011 at 23:05

ale nie uczy :)

13 february 2011 at 12:17

jest zabiegiem higienicznym raczej

Waldemar Kazubek

12 february 2011 at 03:16

sięgam po kolejną

12 february 2011 at 09:12

zapałkę? a jeśli i ta ma głowę z "lukru" ?

12 february 2011 at 09:11

czasem jednak jest konieczna

12 february 2011 at 10:17

niech mają swoją chwilę złudnej nadziei/ dobre

12 february 2011 at 12:34

by nabyć doświadczenie wyciąga się rękę, by wylosować swoją zapałkę - w nadziei, choćby była złudna

12 february 2011 at 12:36

Witkacy - dziękuję :))

12 february 2011 at 21:10

Natali, zachęcam do odwiedzin mojej Ekfrazy z 7 stycznia ;)

12 february 2011 at 21:13

ok, idę do Ciebie

12 february 2011 at 10:55

Bardzo mi się podoba. Taki lakoniczny opis kolei życia zamkniętych w pudełku zapałek. Można w myślach zapalać kolejne zapałki, dla każdego starczy. :)))

12 february 2011 at 11:35

kolejne osoby, które spotykamy po drodze, kolejne uczucia i zranienia, wszystko "lusujemy" na ślepo z naszego życiowego pudełka... dzięki Sara :))

12 february 2011 at 11:36

ile mamy tych szans, to wie Witkacy- policzył zapałki ( w swoim wierszu) :))

12 february 2011 at 13:01

dziękuję Natare :))

An - Anna Awsiukiewicz

12 february 2011 at 13:49

Hmm--złudna nadzieja:) Pięknie:)

12 february 2011 at 13:56

dzięki,że się zatrzymałaś Aniu :)

12 february 2011 at 14:02

tak sobie czytałem i trudno mi cokolwiek tu powiedzieć

12 february 2011 at 14:08

:)

13 february 2011 at 20:49

na dotkniętej doświadczeniem drodze nie wiem dlaczego ale te słowa cudnie dźwięczą mi w uszach a tak poza tym znakomity pomysł i gratulacje z powodu wrażliwości na zdjęcie i sposobu w jaki wszystko opisałaś można czytać i czytać

13 february 2011 at 20:55

dziękuję że Twój tabor zatrzymał się tu na chwilę :)))