7 february 2011

poetry

Laura Calvados
Laura Calvados

na końcu ciemności zawołasz moje imię

a jeśli zapomnę twoje imię
i pójdę do piachu jak zwierzę
czas stanie w miejscu galaktyka
zatrzyma się na ułamek światła
-
 
weź mnie za kark zabierz
do siebie gdziekolwiek przywiąż
zamknij posiadaj
-
 
chcę tylko wiedzieć, że jesteś
zawsze mogę usłyszeć; na końcu
ciemności zawołasz moje imię

stateless
7 february 2011 at 20:48

w moich klimatach, zresztą niedawno pisałam coś podobnego.:-)

report

Jarosław Trześniewski
7 february 2011 at 23:44

Bene:)

report

Wiktoria Danielewicz
8 february 2011 at 01:23

w moich też:)

report

Darek i Mania
8 february 2011 at 01:35

sam tytuł mnie urzekł już na początku i tak aż do samego zakończenia .

report

Waldemar Kazubek
8 february 2011 at 02:14

W nie moich klimatach (normalnie bym się nie odezwał, ale uznałem że muszę, tak dla zrównoważenia zastanej sytuacji).

report

paweł malcik
8 february 2011 at 11:33

podoba mi się pierwsza zwrotka - "galaktyka i ułamek światła". pozdro

report

Ustinja21
17 august 2011 at 20:00

Pierwszy wers przypomina mi "Zegarmistrza światła" :)

report

Ustinja21
17 august 2011 at 20:00

I w dodatku nie wiem, czemu.

report

M.Salome
13 september 2012 at 17:46

Uwielbiam twój mroczny urok, Lauro.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register